Σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές…

Το θέαμα είναι παλιό και συνηθισμένο. Όσο συνηθίζουμε την ασχήμια, γινόμαστε κι εμείς μέρος της. Είτε είμαστε, είτε δεν είμαστε εμείς αυτοί που πετάμε τα σκουπίδια μας στη φύση και απλώς αδιαφορούμε, δεν έχει μεγάλη διαφορά. Επιστρέφουμε στο σπίτι μας και ξεχνάμε τι κάναμε ή τι είδαμε. Πόσο μακρυά είναι η ύπαιθρος από το σπίτι μας; Νομίζουμε ότι η πόρτα του διαμερίσματός μας στην πόλη … Συνεχίστε την ανάγνωση Σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές…

Τελικά…τι χρώμα έχουν τα φλαμίνγκο;

Η λέξη «Φλαμίνγκο» έχει συνδεθεί στο μυαλό των σύγχρονων ανθρώπων με ένα μεγάλο ροζ χαμογελαστό πουλί. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από εκείνο το καλοκαίρι που οι παραλίες είχαν γεμίσει με φουσκωτά φλαμίνγκο σε διάφορα μεγέθη. Η πραγματικότητα όμως είναι αρκετά διαφορετική. Πρόκειται για ένα πανέμορφο πουλί, που όπως κάθε άγριο ζώο ζει στη φύση και δεν νιώθει άνετα με την ανθρώπινη παρουσία. Ξέρει να … Συνεχίστε την ανάγνωση Τελικά…τι χρώμα έχουν τα φλαμίνγκο;

Πόλεις της Μακεδονίας – Ο Πολύγυρος

Αν ζητήσεις από κάποιον -ειδικά βορειοελλαδίτη- να σου πει πόλεις του νομού Χαλκιδικής, η πρώτευουσά του θα είναι ίσως από τις τελευταίες που θα πει. Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι πρωτεύουσα είναι τα Μουδανιά. Ο Πολύγυρος είναι η πρωτεύουσα του Νομου Χαλκιδικής και βρίσκεται ξεχασμένη στην καρδιά του Νομού. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Χολομώντα σε υψόμετρο 560 μέτρων, μέσα σ΄ ένα θαυμάσιο δάσος από … Συνεχίστε την ανάγνωση Πόλεις της Μακεδονίας – Ο Πολύγυρος

Η δύναμη της φύσης.

Αρκεί μια χαραμάδα στο τσιμέντο και η φύση θα βρει τον τρόπο να σταθεί απέναντι στην ανθρώπινη παρέμβαση. Αυτή είναι η δύναμη κάθε ζωντανού οργανισμού ακόμα και αν δεν είναι νοήμων (ή μήπως είναι;). Ο σπόρος θα πρέπει να ταξίδεψε με τον αέρα, ποιος ξέρει από πόσο μακριά. Βρήκε μέσα στη σχισμή ένα περιβάλλον κατάλληλο για να αναπτυχθεί και να δημιουργηθεί μια καινούργια ζωή. Δεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Η δύναμη της φύσης.

Ο σχοινοπώλης της Κομοτηνής

Η βόλτα στην Κομοτηνή έχει σχεδόν τελειώσει. Γυρίσαμε στα προσφυγικά, στη μουσουλμανική γειτονιά, στα “τενεκετζίδικα”, στα τζαμιά και είναι η ώρα να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο μας. Σ’ έναν κεντρικό δρόμο πίσω από το ξενοδοχείο νάτην η έκπληξη. Ανάμεσα στα σύγχρονα μαγαζιά και μια νότα από το παρελθόν. Σχοινοπώλης Χ. Χαληλιμπραχήμ γράφει η ταμπέλα πού μόλις διακρίνεται από την πολυκαιρία. Μέχρι να το δω, να το … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο σχοινοπώλης της Κομοτηνής

Κάποιος άλλαξε…πουκάμισο.

Δεν είμαστε μόνο εμείς που αλλάζουμε πουκάμισα. Αυτή τη συνήθεια των φιδιών την ξέρατε; Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για τους παρεξηγημένους του ζωικού βασιλείου. Η έλειψη γνώσης και εξοικίωσης είναι πάντα η αιτία για τις περισσότερες φοβίες. Θα έλεγε κάποιος ότι σαν τους ανοικοκύρευτους εργένηδες, αλλάζουν δέρμα και το παρατάνε όπου να ‘ναι. Όχι ακριβώς. Για να ανανεώσει ένα φίδι το δέρμα του πρέπει … Συνεχίστε την ανάγνωση Κάποιος άλλαξε…πουκάμισο.

Σήραγγα Παντελεήμονα Πιερίας – Από το παρελθόν στο παρόν.

Έχω περάσει κι εγώ πάνω από αυτές τις γραμμές. Από τα φοιτητικά μου χρόνια μέχρι και τη χρονιά που η γραμμή έδωσε τη θέση της σε αυτή την καινούργια των υψηλών ταχυτήτων. Αυτό ήταν ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της διαδρομής. Το σημείο που η διάθεση άλλαζε κατακόρυφα, όταν το ατελείωτο αφιλόξενο ορεινό τοπίο διαδεχόταν η θάλασσα και η αίσθηση ότι επιτέλους πλησιάζουμε στη … Συνεχίστε την ανάγνωση Σήραγγα Παντελεήμονα Πιερίας – Από το παρελθόν στο παρόν.

Ένας…μοναχικός Λέων.

Πριν κατασκευαστεί η σύγχρονη Εγνατία Οδός, χιλιάδες ταξιδιώτες που έφταναν καθημερινά στην Αμφίπολη στις εκβολές του Στρυμόνα, περνούσαν κάτω από το επιβλητικό μαρμάρινο λιοντάρι δίπλα ακριβώς από την σιδερένια γέφυρα. Ο Λέων της Αμφίπολης ανεγέρθηκε ως συμβολικό μνημείο. Υπήρξε ανέκαθεν ιερό σύμβολο, αλλά και σύμβολο δύναμης των Μακεδόνων. Ήταν στραμμένο προς την πόλη, εκφράζοντας έτσι τη δύναμη και το μεγαλείο της.  Κατά μια άλλη εκδοχή … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένας…μοναχικός Λέων.

«Διατηρητέο»; Θλίβομαι και θυμώνω!

Θλίβομαι και θυμώνω όταν βλέπω την πολιτιστική μας κληρονομιά να ρημάζει και με τρόπο βασανιστικό να παραδίνεται στη λήθη. Τρία χρόνια αργότερα η εικόνα του είναι τελείως διαφορετική από αυτήν στο άρθρο του 2019 «Το μικρότερο διατηρητέο της πόλης». Η μόνη ομοιότητα είναι ότι εξακολουθεί και στέκεται στο ίδιο σημείο. Απορίας άξιο και αυτό, αφού δεν υπάρχει ούτε ένας σύγχρονος «καλλιτέχνης» που να μην έχει … Συνεχίστε την ανάγνωση «Διατηρητέο»; Θλίβομαι και θυμώνω!

Αρχή φθινοπώρου – Άδειες παραλίες

Στην αρχή του φθινοπώρου τι μπορούμε να ευχηθούμε;Παλιότερα οι άνθρωποι ξέρανε δύο ευχές: “ Καλό καλοκαίρι ”και “Καλό χειμώνα”. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι ήταν αγρότες και συνταιριάζανε τις ευχές τους  και τις εποχές ανάλογα με τις εργασίες τους στα χωράφια. Με την μεγάλη αστικοποίηση όμως οι διακοπές έγιναν “ιερές”. Ο τουρισμός, η “ιερή αγελάδα” της οικονομίας μας επέκτεινε τις διακοπές μέχρι τον Οκτώβρη. Πώς … Συνεχίστε την ανάγνωση Αρχή φθινοπώρου – Άδειες παραλίες